Granadako Unibertsitatean jarritako ohar batek –ikusgai eta arrunt sinplea izan arren– sare sozialak nahasi ditu azken egunetan. Praktiketako Dekanordetzak korridore batean zintzilikatu zuen mezua, baina gizarte osora zabaldu da eztabaida: «Ez dira gurasoak artatzen. Praktiketan matrikulatutako ikasle guztiak adinez nagusiak dira».
Azaldu dutenez, zenbait gurasok euren seme-alaben tramite akademikoak beren gain hartzen dituzte oraindik ere: matrikulak kudeatu, erreklamazioak aurkeztu edo azalpenak zuzenean eskatu. Egoera ez omen da ohikoena, baina bai nahikoa ohartarazpen baterako.
Sareetan piztutako eztabaida: non hasten da babesa eta non amaitzen da kontrola?
Kartelaren argazkia zabaldu zuenetako bat Daniel Arias katedraduna izan zen. Hark honela laburbildu zuen bere iritzia: «Unibertsitatean halako kartel bat behar izatea seinale txarra da. Ikasleok, zuen arazoak zuek konpondu, ez gurasoek. Eta gogoratu: 18 urterekin helduak zarete».
Horren ostean, sareetan dozenaka iruzkin etorri ziren. Batzuek gazteen autonomia faltaren inguruan ohartarazi zuten: «Lan elkarrizketa batera ere gurasoak eramango dituzte?» galdetu zuen erabiltzaile batek ironiaz. Beste batzuek gogorarazi zuten lan munduan gero eta maizago gertatzen dela gazte batzuk gurasoen laguntzaz aurkeztea elkarrizketetara.
Eztabaidak berehala ekarri zuen gogora termino ezaguna: “guraso helikopteroak”. Haim Ginott psikologoak sortu zuen kontzeptua, eta seme-alaben bizitza gehiegi kontrolatzen duten gurasoen irudia deskribatzen du: beti gainetik, beti erne, umeak beren kabuz konpondu behar lituzketen egoeretan ere esku hartuz.
Gehiegizko babesaren arriskuak: heldutasuna atzeratuta
Adituen iritziz, kontrol eta babesa gehiegi jasotzen duten gazteek zailtasun nabariak izan ditzakete gatazkak konpontzean eta erabakiak hartzean. Norbere ardurei aurre ez egiteak ondorio ugari utz ditzake: autoestimu baxua, frustrazioarekiko tolerantzia urria, ziurgabetasuna, emozioak kudeatzeko arazoak edota, kasu askotan, ikasteko zailtasunak.
Gainera, gurasoek seme-alaben ordez arazoak konpontzen dituztenean, gazteek ez dute beren ekintzen ondorioak kudeatzen ikasten, eta helduaroko erronkei aurre egitea askoz zailagoa bihur daiteke.
Nola lagundu gazteei autonomia garatzen?
Adituek argi dute: ohitura kontrolatzaileak aldatzea ez da egun batetik bestera egiten, baina bidea badago. Hauek dira gomendio nagusiak:
- Espazioa eta erabakitzeko aukera pixkanaka uztea.
- Gurasoen kezkak kudeatzea, eta ez seme-alaben problemetan ordez aritzea.
- Hanka sartzeko aukera ematea, ikaskuntza naturalaren parte baita.
- Adinerako egokiak diren ardurak esleitzea.
- Konfiantza transmititzea, eta ez gehiegizko babesa.
- Seme-alaben behar errealak eta desio soilak bereizten ikastea.
- Frustrazioa lantzen laguntzea: ez da kaltegarria, beharrezkoa baizik.
Kartel bat baino gehiago: zaintza eta autonomia uztartzearen inguruko gogoeta kolektiboa
Unibertsitateko kartelean jasotako mezua ez da tramite administratiboen inguruko ohartarazpen hutsa; askoren iritziz, gazteen heziketan azken urteetan nabarmen ari den aldaketa baten sintoma da. Autonomia ez da soilik eskubidea: heldutasunerako ezinbesteko gaitasuna da. Eta horren garapenean, gurasoek beren rola berrikusteko beharra gero eta nabarmenagoa da.
