Joan den ostiralean Hernaniko Oialume aretoak urte hasierako lehen kolpe handietako bat jaso zuen: Etzakit taldeak itzulera egin, eta ezustekoa ez zen izan “modu politean”. Aretoa gainezka egon zen, eta gainera, ez saio bakarrean: taldeak hiru emanaldi jarri ditu, eta guztiek dute jendetza ziurtatuta (datozen egunetan beste bi kontzertu geratzen zaizkie). Ostiralekoan argi ikusi zen taldearen inguruan sortu den gogoak belaunaldiak nahasten dituela: jarraitzaile zaharrak eta ikusle gazteak batera, kantuak ozen kantatzeko prest.
Sarreran bertan giroak pista ematen zuen: Zutik elektrotxarangak aretoa dantzan jarri zuen, eta jendea ez zen “berotzen” ari; bero zegoen jada.
Xabi Solano publikoaren erditik agertu zen, eta kontzertua barrutik hasi zen
Txaranga isildu eta berehala etorri zen ostiraleko irudietako bat: Xabi Solano ikusleen artean agertu zen soinu txikia jotzen, Jon Mari Beasainen panderoarekin lagunduta. Ohiko “argiak itzali eta oholtzara” formula alde batera utzi, eta publikoaren erditik eraiki zuten lehen kolpea; ikusleek korridore bat egin zieten eszenatokiraino, txalo eta oihu artean.
Handik gutxira, oholtza gonbidatuz betetzen hasi zen: Kristina Solano eta Amaia Oreja batu ziren lehenik, eta gero Alaitz eta Maider. Hasieratik geratu zen kontzertua ez zela soilik talde baten itzulera: ostiral gauko saioa topaketa handi bat izan zen, kolaborazioz eta keinuez josia.
Bi ordu eta laurden, 30 kantu baino gehiago eta erritmoa etengabe goian
Etzakitek ez zuen atsedenik eman. ‘’Zergatik ez’’ kantarekin hasi, eta lehen minutuetan jarri zuen aretoa pil-pilean. Ostiraleko emanaldiak bi ordu eta laurden iraun zuen, eta 30 kantu baino gehiago pilatu zituzten, lehen diskotik bigarrenera joan-etorrian, eta tartean lehen maketetatik ere tira eginda.
Publikoak ez zuen “entzule” rola hartu: abesti askotan koru erraldoi bihurtu zen Oialume, eta kantuen artean oihuak eta txaloak ez ziren inoiz eten.
Dantza, garrasiak eta “hiten” segida: gauak ez zuen beheranzko maldarik hartu
Ostiral gaueko momentu gogoangarrienetako bat bigarren diskoko ‘’Goiz edo noiz’’ amaieran iritsi zen: jendearen erantzunak aretoa astindu zuen. Handik aurrera, erritmo aldaketak egon ziren, baina ez erritmoaren jaitsiera. ‘’Zarena’’ bezalako kantu kutsakorrek dantza berriz piztu zuten, eta ‘’Egina’’-k gauaren kantu handienetako bat izan zen, beste “klasiko” batzuekin batera.
Bi disko soilik argitaratuta, kantu sorta ezaguna eta eraginkorra edukitzea ez da ohikoa; ostiraleko areto-beteak hori berresten zuen.
Gonbidatuak ez ziren “tarte” bat: gauaren parte bihurtu ziren
Kristina Solanorekin ‘’Maria Iñaxi’’ jotzeak eferbeszentzia elikatu zuen, eta Amaia Orejak ere rol nabarmena hartu zuen ostiral gau osoan. Une batean, Xabi Solanok berak azpimarratu zuen Orejak ia taldekide gisa jardun zuela, eta publikoak hala hartu zuen: kanta batean sartu, bestean geratu, eta oholtza dinamiko bihurtu.
‘’Gurekin’’ kantuan, ikuslegoak aho batez abestu zuen, eta gaita sartzeak are gehiago handitu zuen giroa eta soinua.
Trikia eta rocka elkartuta: kontzertuaren nerbioa
Emanaldiak triki-poparen alde dantzagarria erakutsi zuen, baina rock kutsua ere oso presente egon zen. ‘’Bizitzeko bizi’’ eta ‘’Txikita’’ bezalako piezek argi utzi zuten bi munduen arteko jolasa, eta Kaki Arkarazoren gitarra ere oholtza gainean izan zen hainbat kantutan. Momenturen batean gitarra ez zen behar bezain garbi entzun, baina hala ere, Jon Mari Etzakiteko partaidearekin egindako gitarra-lehiak une biziak utzi zituen.
Alde landuago eta “rockero” horretan, ‘’Kondaira’’ eta ‘’Ene kuttun’’ nabarmendu ziren, eta ostiraleko publikoak oso ondo hartu zituen: Etzakiten katalogoan badaude “ezkutuan” egon litezkeen harribitxi batzuk, baina zuzenean benetako indarra hartzen dutenak.
Baladak, eta berriz sua: ostiraleko azken txanpa
Kontzertuak arnasa hartzeko tartea ere izan zuen: ‘’Zu galdua’’ eta ‘’Denbora’’ segidan etorri ziren, eta giroak une batez beste tonu bat hartu zuen. Baina etena laburra izan zen; martxa berriro hartzeko, ‘’Erre zenituzten’’ aukeratu zuten, eta hortik aurrera berriz ere dantza eta oihuak nagusitu ziren.
Gainera, 2000ko Kanboko gazte topagunerako sortutako kanta ere eskaini zuten, eta jarraian M-en Ezten taldearen ‘’104’’ iritsi zen, Kristinaren eta Amaiaren parte-hartzearekin. Alaitz eta Maider igotzean, txalo zaparrada beroa jaso zuten, eta ‘’Ispilu aurrean’’-ek beste gailur txiki bat jarri zuen gauaren grafikoan.
Kantu berria, itzulera gehiago eta amaiera itsaskorra
Disko berria etorriko den ala ez ez dago argi, baina ostiralekoan jo zuten ‘’Hankapunttetan’’ kantu berriak zaletu askori “zerbait gehiago” datorrenaren susmoa utzi zion. Azken zatian, ‘’Pasodoble’’ eta Goizuetari eskainitako kanta jo ostean, taldea agurtzera joan zen… baina Oialumek ez zuen amaiera onartu.
Bisetan, ‘’Urrun izan zinen’’-ek alde sentiberagoa ekarri zuen, eta kontzertuari azken giltza ‘’Izar iheskorra’’ dantzagarriak jarri zion: ostiral gauko amaiera “itsaskorra”, jendea nekatuta baina zoriontsu uzteko modukoa.
