Bilbok herenegun bizitako uneak futbolaren markotik harago joan ziren. San Mameseko harmailak bete zituzten 52.000 lagunek eta zelaira irten ziren bi selekzioek elkartasunak eta kirolak har ditzaketen adierarik sakonenak utzi zituzten. Euskal Selekzioa eta Palestina aurrez aurre jarri zituen neurketak dimentsio emozional handia hartu zuen, eta protagonistek ere hala nabarmendu zuten.
Jagoba Arrasate: «Futbolak irudika dezakezuena baino harago heltzen du»
Partidaren amaieran, Jagoba Arrasate Euskal Selekzioko entrenatzaileak ez zuen zalantzarik izan bizitakoaren benetako esanahiaz. «Hauek erakusten dute futbolak zein mailatara irits daitekeen, jokoaren eta emaitzen galbahetik harago», adierazi zuen. Berriatuarrak eguna “ahaztezina” izan zela azpimarratu zuen eta hainbat irudik utzitako arrastoa nabarmendu: «Opari gisa eman diguten zapia, harmailako mosaikoak, isilunea… Gure jokalariak haurrak lagun zituztela irtetea eta euren taldeak ez, karga sinboliko handiko uneak izan dira».
Arrasatek, hala ere, beste alderdi batek jo zuela bihotzera azaldu zuen: «Haien esker ona da niretzako garrantzitsuena. Ez zuten Euskal Herria ezagutzen, eta bizitza osorako eramango dute esperientzia hau. Hori da gure garaipen handiena».
San Mameseko giroak ere utzi zuen interpretazio politikorako tartea, entrenatzailearen hitzetan: «Estadioak erakutsi du herri bat eta jokalari batzuk badaudela bere selekzio propioa izan dadin nahi dutenak. Orain politikarien txanda da».
Palestinaren ahotsa Bilbon: «Ezin dudan adierazi hitzez bizi izan dudana»
Euskal taldea baino hunkituago agertu zen Ehab Abu Jazar palestinar selekzioko entrenatzailea. Eskerrak eman zizkion Bilbok bere taldeari eskainitako harrerari eta, bere errealitatetik, partidaren garrantzia azaldu zuen: «Palestinak bere borrokaren eta bere herriaren bizitzeko eskubidearen alde jokatu du gaur. Partida historikoa izan da».
San Mameseko sarreran bizi izan zuena ezingo zuela inoiz ahaztu aitortu zuen: «Ezin dut hitzez azaldu zelaian sartu eta 52.000 pertsona Palestinaren alde oihuka ikusteak sortu didan sentsazioa. Nire lehen pentsamendua Gazako herritarren sufrimendua eta nire familiaren mina izan da, baita gure kirolari martiriak ere». Oroimen horiek oholtzan bertan negarrez lehertzera eraman zutela aitortu zuen, batez ere minutu bateko isilunean.
Ez zuen zalantzarik izan garrantzi historikoa ematean: «Nire bizitzako egunik garrantzitsuena izan da. Nire historia hau kontatuko dut: partida hau jokatu zuen Palestinako entrenatzailea izan naiz».
Futbolak irekitako leihoa: kirola, elkartasuna eta erresistentzia
Bi entrenatzaileen adierazpenek argi utzi zuten neurketa ez zela soilik kirol hitzordua izan. Euskal Herriak Palestinarekin partekatu zuen elkartasun keinu zabala, San Mamesen ikusgai jarri zen sinbolismoan islatu zen: mosaikoak, isilunea, opariak eta zaleen harrera beroa.
Partidak erakutsi zuen, azken batean, futbolak irudikatzeko gaitasuna duela nazioarteko gatazkei beste ikuspegi batetik heltzeko; batu, adierazi eta sentiarazteko. Eta atzokoan, bi herriren arteko hurbiltasun keinu indartsu bihurtu zen.
